Genesis 2 en 3 zijn fundamentele hoofdstukken in de Bijbel die vertellen over de schepping van de mensheid en de intrede van zonde in de wereld.
Schepping en Harmonie (Genesis 2)
Na de algemene schepping van de wereld in Genesis 1, richt Genesis 2 zich specifiek op de schepping van de mens. God vormt Adam uit het stof van de aarde en blaast levensadem in zijn neus, waardoor hij een levend wezen wordt. God plant dan de Hof van Eden, een paradijs vol prachtige bomen, waaronder de boom van het leven en de boom van kennis van goed en kwaad. Adam krijgt de opdracht om de hof te bewerken en te bewaren, en hij mag van alle bomen eten, behalve van de boom van kennis van goed en kwaad, want als hij daarvan eet, zal hij sterven.
God erkent dat het niet goed is voor Adam om alleen te zijn en besluit een passende helper voor hem te maken. Hij brengt alle dieren bij Adam om ze namen te geven, maar er wordt geen geschikte helper gevonden. Daarom laat God Adam in een diepe slaap vallen en neemt een van zijn ribben, waaruit Hij Eva schept. Adam herkent haar direct als “been van mijn beenderen en vlees van mijn vlees”, wat de diepe verbondenheid en eenheid tussen man en vrouw benadrukt. Ze waren beiden naakt en schaamden zich niet, levend in perfecte harmonie met elkaar en met God.